Un Viaggio Culinario, een culinaire reis!
- Dag 1, 15 april, Bologna
Dag 2, 16 april, Bologna - Dag 3, 17 april, Bologna > Modena, Osteria Francescana
- Dag 4, 18 april, Modena > Venetië
- Dag 5, 19 april Venetië
- Dag 6, 20 april Murano, Burano en Cannaregio
Inleiding: Mijn zoon Joey en ik hebben een gezamenlijke passie en dat heeft alles te maken met lekker eten en drinken. Joey werkt al sinds jaar en dag in de horeca bij een mooi restaurant in Hoorn NH (Restaurant HAVN) waar hij de leiding heeft over de bedienende brigade (en meer). Er zijn twee chefs (wereldwijd) die wij al heel lang op onze bucketlist hebben staan om een keer te gaan bezoeken. Dat betreft de Engelse chef Heston Blumenthal (rechts) van o.a. restaurant The Fat Duck in Bray (GB) en de Italiaanse chef Massimo Bottura van het wereldberoemde Osteria Francescana in Modena (I).
Osteria Francescana is meerdere malen tot beste restaurant van de wereld uitgeroepen en nog véél vaker tot beste restaurant van Italië! Massimo Bottura is de ster van de eerste aflevering van Chef’s Table (2015), een populaire Netflix‑documentaireserie over beroemde internationale chefs. Reserveren bij zijn restaurant is lastig, op de website van het restaurant kan je zien op welke datum de agenda voor een bepaalde periode in de toekomst wordt vrijgegeven en dan moet je er snel bij zijn omdat het restaurant in een vloek en een zucht is volgeboekt! Ik kwam er bij toeval achter dat je voor bepaalde dagen in april 2025 kon reserveren en besloot rond deze reservering een route samen te stellen voor een culinaire reis. We zouden achtereenvolgens naar Bologna gaan, de culinaire hoofdstad van Italië, daarna door naar Modena voor een diner bij Osteria Francescana om de reis af te sluiten met een verblijf van een aantal dagen in Venetië. Avanti!
Dinsdag 15 april, dag 1 in Bologna: Na een ideale vlucht vanaf Amsterdam kwamen we aan in Bologna. Met de taxi lieten we ons naar onze accommodatie vervoeren, B&B Tilia vlak bij het centrum van de stad.
Bologna, de Geleerde, de Rode en de Vette: Bologna wordt soms liefkozend “La Dotta” (de geleerde) genoemd, vanwege de oudste universiteit van Europa die al sinds 1088 studenten uit de hele wereld aantrekt. “La Rossa” (de rode) verwijst naar de warme rode daken en historische gebouwen maar ook naar de linkse, progressieve traditie in de moderne Italiaanse politiek, en “La Grassa” (de Vette) verklapt meteen het echte geheim van de stad: eten, eten, en nog eens eten! Hier proef je Italië op z’n best: van verse tagliatelle al ragù en hartige tortellini in brodo, tot mortadella en ambachtelijke gelato. De levendige straatjes met de vele portici maken elke culinaire ontdekking nog leuker, terwijl de studenten-energie zorgt voor een bruisende, creatieve sfeer.
Onze eerste dag begon met een stap terug in de tijd bij de Basilica Santuario Santo Stefano, het fascinerende Complesso delle Sette Chiese, een doolhof van kapellen vol historie en serene schoonheid. Daarna bewonderden we de kunst en indrukwekkende zalen van het Palazzo d’Accursio aan het bruisende Piazza Maggiore.
Tijd voor wat lekkers: bij Laboratorio Simoni genoten we van ons eerste tagliere met lokale kazen, vleeswaren en een goed glas wijn. De dag eindigde stijlvol bij Bistrot Roberto, waar verse pasta en traditionele gerechten ons meteen lieten proeven waarom Bologna bekendstaat als “La Grassa”, de Vette!
Lees verder onder de foto’s voor dag twee
Woensdag 16 april, dag 2 in Bologna: Onze tweede dag in Bologna begon op Piazza Maggiore. Vanaf daar namen we het toeristentreintje richting de Santuario della Madonna di San Luca, die boven de stad op een heuvel ligt. Onderweg kregen we een goed beeld van Bologna en eenmaal boven hadden we een mooi uitzicht over de stad. De basiliek is vooral bekend vanwege de lange portici die vanaf de stad helemaal naar boven lopen: bijna vier kilometer aan overdekte zuilengalerijen met in totaal 666 bogen, ooit gebouwd zodat pelgrims beschut naar boven konden lopen.
Na de rit gingen we terug de stad in en bezochten we het Teatro Anatomico in het Archiginnasio (het historische universiteitsgebouw waar eeuwenlang colleges werden gegeven dat geldt als een van de oudste academische centra van Europa). Dit is een houten anatomisch theater uit de 17e eeuw waar vroeger geneeskundestudenten les kregen. In het midden staat de snijtafel en langs de wanden zie je beelden van bekende artsen. Bijzonder om te zien hoe hier eeuwen geleden onderwijs werd gegeven.
Voor de lunch gingen we naar Rosarose, Bistrot Bolognese. Daar aten we tortellini in brodo, eenvoudig maar heel smaakvol, met een klassiek glas Lambrusco erbij.
Later op de middag namen we bij Simoni een broodje met mortadella. Daarbij dronken we een glas Nebbiolo uit de Langhe, wat verrassend goed combineerde.
’s Avonds dineerden we bij Trattoria Da Me Nelle Torre, een mooi restaurant in een toren. We aten hier onder andere tagliatelle al ragù en als hoogtepunt de cotoletta alla bolognese: een gepaneerd kalfslapje met prosciutto crudo, Parmezaanse kaas en bouillon, kort gebakken tot de kaas gesmolten was. Een stevige, klassieke afsluiting van de dag.
Lees verder onder de foto’s voor dag drie
Donderdag 17 april, dag 3, Osteria francescana!: Dag drie begonnen we opnieuw op Piazza Maggiore in Bologna, het hart van de stad met zijn indrukwekkende gebouwen en gezellige sfeer. We bezochten ook de Basilica di San Petronio, een van de grootste kerken van Italië. Het interieur is indrukwekkend, met prachtige fresco’s en een enorme meridiaan op de vloer (astronomische zonnewijzer uit de 17e eeuw) en de onafgewerkte façade maakt het extra bijzonder.
In de middag namen we de trein naar Modena en checkten we in bij onze B&B Domus, perfect gelegen, recht tegenover de ingang van het restaurant waar we ’s avonds zouden eten. Echt een geweldig mooie B&B, of je nou bij Bottura langsgaat of niet, voor een bezoek aan Modena is deze B&B een echte aanrader! In de stad zelf liepen we door het centrum, zagen het beeld van Pavarotti die hier geboren is, en genoten van een ijsje en een drankje op een van de pleintjes terwijl we de sfeer van Modena in ons opnamen.
Later op de middag maakten we ons klaar voor het hoogtepunt van de dag: ons bezoek aan Osteria Francescana van chef Massimo Bottura. Het diner was werkelijk fantastisch, op het allerhoogste niveau. Extra bijzonder was dat mijn zoon Joey op verzoek ook nog een kijkje mocht nemen in de keuken en een persoonlijke ontmoeting met de Maestro zelf maakte de avond voor ons onvergetelijk. Maar het allermooiste was natuurlijk dat we dit als vader en zoon samen hebben mogen beleven!
Lees verder onder de foto’s voor dag vier
Vrijdag 18 april, dag 4, Venetië: Bij het diner van Bottura werden natuurlijk ook bijpassende dranken geserveerd. De lijst bestond nu eens niet alleen uit wijn, maar we kregen ook sake (is óók wijn, ik weet het) en bier, en we waren best plaatsvervangend trots om te zien dat op de lijst ook een wijn van de Nederlandse Apostelhoeve werd geschonken! Omdat we ook nog een aperitief én een digestief hadden gedronken hadden we de volgende dag wel even tijd nodig om een beetje wakker te worden! Eenmaal uitgeslapen vertrokken we met de trein richting mijn favoriete stad Venetië! We verbleven in neen eenvoudig maar centraal gelegen hotel, Locanda Casa Martini. Vlak bij de mooie wijk Cannaregio, dus ideaal!
Vandaag hebben we een wandeling gemaakt langs een aantal toeristische hotspots, maar het was zó druk dat we daar snel weer besloten weg te gaan. Venetië is juist op de onontdekte plekken (nou ja, in ieder geval iets mínder ontdekt dan) op haar mooist, dus daar zouden we ons verdere verblijf de focus op leggen. Wel bezochten we nog even het mooie warenhuis Fontego dei Tedeschi. Daar was ik nog nooit naar binnen geweest, laat staan op het dakterras! Wij probeerden daar nog wel te komen, maar dat ging helaas niet door. Om het dakterras te betreden hadden we toch écht even moeten reserveren van tevoren! En nu kan het dus helemáál niet meer, net ná ons bezoek aan Venetië per 1 mei 2025, is het bekende warenhuis voorgoed gesloten…helaas!
We verlieten de ergste drukte en namen plaatsop een terras met uitzicht op de Santa maria dei Miracoli voor een drankje. Joey de Aperol Spritz en ik de Cynar Spritz, heerlijk!
’s Avonds aten we bij Trattoria Al Bomba. Een restaurant waar ik tijdens een eerder bezoek aan Venetië al eens had gegeten. Je zit er aan één lange tafel en eten is verrukkelijk! We aten er o.a. zwezerik en octopus, om je vingers bij af te likken! Wij raakten in gesprek met de zeer vriendelijke bediening en zij adviseerden ons als digestief twee drankjes (gin en likeur), Dr. Mason en Amaro di Dobbiaco. In die laatste zat maar liefst 58% (!) alcohol! We vonden het lekker, maar hebben het wel bij één glaasje gehouden (nou ja, van iedere drank één, dus eigenlijk twee inderdaad…). Snel naar bed dus!!
Lees verder onder de foto’s voor dag vijf
Zaterdag 19 april, dag 5, Venetië: Dag vijf brachten we door in Venetië, met een duidelijke focus op eten, wandelen en cultuur.
We startten de dag met een klassiek zoet Italiaans ontbijt: koffie en cornetti, eenvoudig maar precies goed. Daarna bezochten we het Peggy Guggenheim Museum, gevestigd in het Palazzo Venier dei Leoni aan het Canal Grande. Het museum toont een belangrijke collectie moderne kunst uit de 20e eeuw, met werken van onder andere Picasso, Pollock en Kandinsky. In de beeldentuin van het museum bevindt zich ook het graf van Peggy Guggenheim zelf, samen met dat van haar geliefde honden – een opvallend en persoonlijk detail dat het bezoek extra bijzonder maakt.
Na het museum wandelden we door de stad. We ontdekten dat de enige disco die Venetië heeft helaas gesloten was. Onze route bracht ons langs de Ponte dell’Accademia, een houten brug die Dorsoduro met San Marco verbindt en een van de vier bruggen is over het Canal Grande. Even later kwamen we langs de Ponte Chiodo, een van de laatste bruggen in Venetië zonder leuningen. Deze brug is smal, privébezit en herinnert aan hoe Venetië er vroeger moet hebben uitgezien.
Voor de lunch gingen we naar Osteria alla Frasca in Cannaregio, mijn favoriete restaurant in de stad. Het ligt uit de drukte, bijna verborgen op een klein pleintje, ver weg van het massatoerisme. Het terras is mooi en rustig, de sfeer ontspannen en de mensen zijn uitzonderlijk vriendelijk. Een plek waar je graag wat langer blijft zitten.
In de namiddag waren we in de wijk San Polo, waar we wijn dronken bij Vizietto, een kleine en toegankelijke wijnbar. Van daaruit wandelden we verder naar ons diner bij Estro Vino e Cucina, een restaurant dat Venetiaanse gerechten combineert met een moderne keuken en veel aandacht besteedt aan wijn. Een fijne, verzorgde afsluiter van een veelzijdige dag in Venetië.
Lees verder onder de foto’s voor dag zes
Zondag 20 april, dag 6, Murano, Burano en Cannaregio: Onze laatste dag in Venetië was meteen ook de afsluiting van deze culinaire reis, en die wilden we bewust rustig en smaakvol invullen.
We begonnen de dag met de vaporetto naar Murano. Dit eiland staat wereldwijd bekend om zijn glasblazerstraditie, die al teruggaat tot de 13e eeuw. Om brandgevaar in Venetië te beperken werden de glasovens destijds naar Murano verplaatst, en sindsdien is het eiland hét centrum van Venetiaans glas. We woonden een demonstratie glasblazen bij en zagen van dichtbij hoe vakmanschap, hitte en precisie samenkomen om de meest verfijnde objecten te creëren. Indrukwekkend om te zien hoeveel techniek en ervaring daarvoor nodig is.
Bij de halte Murano Faro (vuurtoren) namen we daarna de boot naar Burano. Dit eiland herken je meteen aan de felgekleurde huizen. Volgens de traditie schilderden vissers hun woningen in opvallende kleuren zodat ze ze, zelfs bij mist, van ver konden herkennen. Vandaag zorgen die kleuren voor een uniek en bijna decorachtig straatbeeld.
We kwamen speciaal naar Burano voor de lunch bij Trattoria Da Romano, een echte klassieker. Hier word je nog bijna ouderwets bediend onder het motto klant (gast) is koning! Bediening strak in het pak die met witte handschoentjes de vis aan je tafel fileren….waar vind je dat nog!! Het restaurant staat bekend om zijn visgerechten, maar vooral om de beroemde risotto de gò: een romige risotto gemaakt met grondel (óf gó óf Ghiozzo), een vis uit de Venetiaanse lagune. Dit gerecht is eenvoudig van samenstelling, maar rijk van smaak en sterk verbonden met de lokale keuken en tradities. Aan de muren van de trattoria hingen foto’s van bekende gasten uit het verleden. Naast o.a. Sylvester Stallone en Robert De Niro zagen we ook dat onze toenmalige koningin Beatrix hier ooit heeft gegeten, wat het bezoek extra bijzonder maakte.
’s Avonds sloten we de reis af in Cannaregio, bij Officina Ormesini. De etalage was prachtig versierd in paassfeer, wat meteen zorgde voor een warme en gezellige uitstraling. We dronken een mooie wijn en deelden verschillende cicchetti: kleine Venetiaanse hapjes die je vaak bij een glas wijn eet, variërend van vis en zeevruchten tot groente en vlees. Uiteindelijk besloten we ook nog pasta cacio e pepe te bestellen, gevolgd door een grand dessert om echt feestelijk af te sluiten.
Zo kwam een einde aan een prachtige reis vol smaken, verhalen en herinneringen, een culinaire ervaring die ons nog lang zal bijblijven.
